Marco blogt

Marco blogt

Triathlon Klazienaveen

Zondag 18 augustus stond de triathlon in Klazienaveen op het programma, de hele ochtend was het al nat. En het leek er ook niet op dat het tijdens onze race beter ging worden. Het was gelukkig niet koud.

Iets voor 11 was het toch wel een gestress om ons wetsuit aan te krijgen we waren een beetje nat geregend dus het wetsuit ging nogal lastig aan. Maar net op tijd lag ik in het water, ik had nog tijd om aan het water te wennen. Tijdens de start was het een geworstel, het was nogal smal en ik zat in de grote massa. Na 7.30 kwam ik uit het water. De wissel ging snel ik schoot uit mijn wetsuit en kon mijn weg vervolgen op de fiets.

Tijdens de briefing hadden ze ons al gezegd dat de wegen glad konden zijn. Ik ging al niet op mijn gebruikelijke manier door bochten heen, maar het was toch nog teveel. Bij ongeveer de vijfde bocht, lag ik op het asfalt. Gelukkig was het geen ruw asfalt, ik gleed dus mooi door op mijn kont. Maar ja wel een wond op mijn arm, en een wond op mijn bovenbeen rijker, heb ik mijn weg weer vervolgd. Tijdens de rest van het fiets onderdeel had ik een beetje angst voor de bochten. Als 5de kwam ik van de fiets af.

Het lopen ging wel redelijk goed, in parc ferme haalde ik nummer 4 al in. En na 3km lopen haalde ik ook de nummer 3 nog in.

Uiteindelijk werd ik met val dus 3de. Het was geen top wedstrijd door mijn val. Maar het kon slechter.

Marco's eerste wielerkoersje

Marco's eerste wielerkoersje

Toch wel raar, voor het eerst hoef ik niet eerst te zwemmen en daarna nog te lopen. Fietsen is altijd wel 1 van mijn beste onderdelen geweest. Toch komen er vragen boven, kan ik wel met een peloton mee fietsen?

Met Mark en Pim hadden we een heel plan uitgedacht, wat uiteindelijk loonde. De start ging voor mij goed, voor Pim iets minder hij kwam slecht in de pedalen. De eerste ronde ging gelijk hard, de bedoeling was ook om gelijk mensen te lossen. Uiteindelijk bleven we met een man of 10 over.

Zelf snapte ik vrij weinig van die tussensprints wanneer ze nou precies waren, dus bij elke doorkomst probeerde ik maar een beetje vooraan te zitten. Wat me nog 2 dinerbonnen op leverde voor Bistro de Tasca. Uiteindelijk ben ik samen met Ronny nog een aantal rondjes vooruit geweest. We kwamen niet veel verder dan 15 seconden maar het was genoeg om een aantal ronden lekker samen met zijn tweeën te fietsen. Uiteindelijk werden we 4 rondjes voor het eind ongeveer bijgehaald na een paar korte demarrages gingen we richting de finish met 10 man. Ik had mijn plek goed gekozen. Ik kwam in derde positie de bocht uit waar ik nog bijna in de hekken belande.

Tijdens de sprint bleek ik de snelste te zijn, en schreef ik de ronde van markelo op mijn naam. Mijn eerste wielerkoersje sloot ik af met winst. Wat ik zonder het afstopwerk van Mark en Pim natuurlijk niet had gered!

Mijn tweede Wielerkoersje

Na veel twijfelen, heb ik toch besloten om mee te doen aan de Ronde van Goor, ik had dit keer niemand om mij heen. En dat gebruikten mijn tegenstanders goed.

Ook in Goor ging het de eerste rondes hard, waardoor we gelijk veel mensen verloren. Tijdens de daarop volgende rondes waren er veel ontsnappingen, keer op keer ging er weer iemand vandoor, in mijn ogen probeerde iedereen tegen mij te rijden om mij kapot te krijgen, ik ging niet echt kapot, maar was het wel zat. Ongeveer 4 rondes voor het eind plaatste Ronny de beslissende demarrage, ik was het zat om het gat continu dicht te rijden.

Solo kon Ronny door fietsen naar de finish waar wij ons gingen opmaken voor een sprint, in de sprint zat ik niet goed waardoor ik in de buitenbocht uitkwam, en de sprint net niet kon winnen, en derde werd. Al met al ben ik wel blij dat ik gestart ben, het is toch een ervaring met z’n peloton fietsen.

Uiteindelijk was het een goed weekend voor me, een eerste plaats in Markelo en een derde plaats in Goor.

Halve Triathlon Didam

Halve Triathlon Didam

Voor het eerst dat ik een afstand af ga leggen die langer is dan een 1/8ste triathlon, kortom ik ben nog wel een beetje nerveus. Gelukkig begon de triathlon mooi op tijd, en had ik dus nog wat aan mijn dag. Om 7 uur kwamen we aan in Didam.

Samen met Mark waren we 1 van de jongste deelnemers aan de halve triathlon, na alles te hebben klaargezet in Parc Ferme kon ik me klaar maken voor mijn wedstrijd. Het water was 20 graden dus je mocht nog in een wetsuit godzijdank! Over een aantal minuten begint mijn uitdaging. Het zwemmen was verre van goed, maar ja dan maar op naar een van mijn beste onderdelen het fietsen.

Rob had me nog gewaarschuwd dat ik niet te hard moest gaan fietsen, met dit in mijn achterhoofd probeerde ik het tempo zo rond de 40km/u te houden. Dit lukte aardig goed tot dat er een paar man voorbij me reden en ik me niet meer kon inhouden. Op een gegeven moment fietsen we stukken tegen de 50 km/u aan. Maar het ging nog lekker, dus waarom ook niet. Het laatste rondje ik moest steeds heviger plassen, en steeds nodiger. Mezelf oppeppen met je moet niet naar de wc, je kunt niet naar de wc hielp wel even. Maar niet lang genoeg. Na 2.01 mocht ik eindelijk gaan wisselen en gaan lopen.

Na de wissel ben ik maar gauw even gaan pissen, als man voelt het altijd als opluchting dat je eindelijk kan! Het voelde alsof ik hier een minuut mee heb verloren maar dat valt waarschijnlijk nog wel mee. De eerste 3 rondjes lopen gingen goed, redelijk hard, ik haalde steeds meer mensen in, en zette verschillende mensen op een rondje. Wat me een lekker gevoel gaf. Uit eindelijk kreeg ook ik het in het laatste rondje behoorlijk zwaar, maar het aftellen deed me goed! nog ca. 3 km! Kom op nog een klein stukje! Ga onder de 4 uur in je eerste halve triathlon zei ik vaak tegen mezelf uit eindelijk liep ik de 20km nog in 1.21 minuten en kwam ik binnen in 3.58.18! als 20ste overall.

Het was een mooie, zware wedstrijd die we met alle step one leden goed hebben volbracht, we hebben ons goed laten zien!

Maandag 29 april ( slotdag)

Maandag 29 april ( slotdag)

Helaas aan alles komt een eind, nadat Renate ons gister al had verlaten, zou vandaag het trainingsweekend eindigen. Op de planning stond, opruimen voor velen van ons was dit erg eenvoudig, paar tassen inpakken en klaar! Voor twee team leden was dit echter iets lastiger, die hadden iets meer troep gemaakt en mee genomen! Maar uiteindelijk kwam ook dit goed!

Nadat de sleutels ingeleverd waren, zijn we weer in 2 groepen op de fiets gestapt voor nog een fiets rondje van anderhalf uur. De heren gingen richting Valkenburg, Keutenberg, Eyserbosweg, en toen weer via Sibbe terug naar het huisje, helaas was het fietsen iets uitgelopen waardoor we net te laat waren om nog lekker te kunnen zwemmen!

Bij terugkomst was er nog een kleine verrassing de triathlon pakken waren geleverd!

Het weekend was een erg gezellig, mooi en sportief weekend, waar iedereen enthousiast over is, en wat zeker voor herhaling vatbaar is! Zowel het heren team als het dames team is momenteel bezig met de laatste voorbereidingen voor de eerste wedstrijd van het seizoen! Bij deze bent u dan ook van harte uitgenodigd om te komen kijken bij de UT-Triathlon op de campus in Enschede

Wintertriathlon Twente,

Wintertriathlon Twente,

Vorig jaar was het 25 graden, en lekker zonnig. Nu -2 met een gevoelstemperatuur van -10 tot -15 kortom lekker triathlon weer!

Net voor de start bleek dat ik toch nog wel even op moest schieten, met schoenen strikken en kleren uit trekken, zo ongeveer 1 minuut voor dat er gestart ging worden begon ik daar mee.. Oeps, foutje van mijn kant! Ik kon mooi vooraan aan sluiten en liep achter Rudi aan, na zo ongeveer 1 kilometer te hebben gelopen heb ik me laten afzakken, en kwam ik alleen te zitten gelukkig hadden we daar nog lekker de wind mee. De terug weg van Hengelo en Enschede was het minder ideaal de wind kwam nu van voren, en was behoorlijk pittig, gelukkig kwam er een groepje langs waar ik mooi achter kon gaan zitten lekker uit de wind. En liepen door naar het Parc Fermé.

Daar loop je dan met -2 op je blote voeten door Parc Fermé, tot hier aan toe ging alles goed, tot dat ik op mijn fiets wou springen, helaas had ik dit nog niet geprobeerd en door mijn landing op mijn zadel had ik nu het zadel met de punt op de middenstang op het frame zitten, oeps, weer een foutje van mijn kant, had ik kunnen testen. Toen ik mijn zadel weer op recht had gebogen wou ik eindelijk gaan fietsen, helaas ging dat ook niet zo makkelijk als ik dacht want de ketting lag eraf. Gelukkig waren er aardige omstanders, die mij wouden helpen maar desondanks hun hulpvaardigheid, mochten ze me niet helpen van het NTB-jury lid ter plaatse. Toen ik eindelijk weer kon gaan fietsen dacht ik alles wel z’n beetje gehad te hebben, maar helaas er stond nog wind. Maar gelukkig had iedereen daar last van.

De laatste honderden meters werden afgelegd over een fietsbrug, ik wou terug schakelen en toen had ik weer pech, ketting er alweer af. Toen maar snel afgestapt en naar boven gelopen, toen ik boven aangekomen was ben ik maar op de fiets gaan zitten, en gaan klooien met de versnellingen, na een paar keer lag de ketting er op, en kon ik mijn weg weer vervolgen naar Parc Fermé.

Toen kon het laatste onderdeel het schaatsen beginnen, na zo ongeveer 12 rondjes kwam Susan voorbij en kon ik lekker achter haar aan schaatsen, eigenlijk is bij het schaatsen en het lopen alles volgens plan gegaan alleen tijdens het fietsen ging er van alles mis, soms heb je gewoon de pech.

Looptijd: 19,23

Fietstijd: 40,47

Schaatstijd: 18.56

Eindtijd 1.23.58

NK Sprint Amsterdam

NK Sprint Amsterdam

’s Morgens rond een uur of 9 stond de wekker, om alles in te pakken. Dit is voor mij nog altijd een hele klus. Heb je nu aan 1 zonnebril genoeg? Of toch 2? Of zelfs 3? Moet je je haar nog doen? Zit je haar wel goed?! dit zijn natuurlijk erg belangrijke punten voor deelname aan een triathlon!! Toen eindelijk alles ingepakt was en ik er ook klaar voor was, kon er een half uur later dan gepland eindelijk vertrokken worden.

Onderweg de Tomtom in het duits ingesteld, was volgens Mark makkelijker dus je gaat er in mee! Na een half uur rond gereden te hebben in amsterdam en een aantal telefoontjes en app’jes later stonden wij eindelijk ergens op een parkeerkplaats in de buurt van de start.

Na een paar uurtjes, wachten, inlopen en parcoursverkenning kon er eindelijk gestart worden, dit liet nog wel even op zich wachten, maar uit eindelijk kon er gestart worden, na een matig tot slecht zwemonderdeel kon ik eindelijk beginnen aan iets waar ik goed in ben fietsen. Samen met Martijn Schutteman (Argo) ben ik op jacht gegaan naar een aantal groepen. Uiteindelijk hebben we 2 groepen ingehaald en op sleeptouw genomen. Na een redelijk fiets onderdeel kon ik beginnen met lopen. Het lopen ging lekker, en na een dikke 17 minuten was de hekkensluiter van Stepone ook binnen.

Al met al was dit niet mijn beste wedstrijd, maar het kan er zeker mee door!

© 2018 | CMS & webdesign by Accept-IT Mobiele versie | Tablet versie